Marian Ksawery Kallas
Biografia
Marian Ksawery Kallas urodził się 3 grudnia 1938 roku w Kościerzynie. Był polskim historykiem specjalizującym się w historii administracji oraz historii państwa i prawa polskiego; profesorem nauk prawnych.
Po ukończeniu studiów historycznych na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu w 1960 obronił pracę magisterską pod kierunkiem Witolda Łukaszewicza. Po studiach pracował jako nauczyciel i asystent, a od 1962 związany był z Wydziałem Prawa UMK w Toruniu, gdzie w 1968 uzyskał doktorat na podstawie rozprawy Konstytucja Księstwa Warszawskiego z 22 VII 1807 r., jej powstanie, systematyka i główne instytucje w związku z praktyką i ustawodawstwem szczegółowym, a promotorem był Wojciech Hejnosz. W 1975 uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie dorobku i rozprawy Organy administracji terytorialnej w Księstwie Warszawskim, przedstawionej na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W 1992 otrzymał tytuł profesora nauk prawnych.
Na UMK pracował do 2004, od 1997 na stanowisku profesora zwyczajnego. W latach 1978–1990 kierował Zespołem Konstytucjonalizmu Polskiego XVIII–XX wieku. W latach 1995–1998 był kierownikiem Katedry Historii Państwa i Prawa Polskiego.
Od 1998 pracował także na Akademii Teologii Katolickiej, gdzie kierował Katedrą Historii Prawa na Wydziale Prawa Kanonicznego UKSW. Został również kierownikiem Katedry Historii Ustroju i Prawa na wydziale Prawa, Administracji i Integracji Europejskiej Wyższej Szkoły Menadżerskiej w Warszawie, a także dziekanem Wydziału Prawa i Administracji Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania w Warszawie. Związany również z Wyższą Szkołą Ekonomii, Prawa i Nauk Medycznych im. prof. Edwarda Lipińskiego w Kielcach. Był wykładowcą Wyższej Szkoły Menedżerskiej w Warszawie. Współpracował też z Wyższą Szkołą Handlu i Prawa im. Ryszarda Łazarskiego w Warszawie i Wyższą Szkołą Humanistyczno-Ekonomiczną we Włocławku.
W latach 1989–1991 był ekspertem Komisji Konstytucyjnej Senatu RP.
Zainteresowania i tematyka jego badań obejmowała dzieje polskiego konstytucjonalizmu, parlamentaryzmu i administracji. Specjalizuje się w historii ustroju Polski od schyłku XVIII wieku do współczesności. Jest autorem blisko 200 publikacji naukowych.
W 2000 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, a w 2014 Krzyżem Oficerskim tego orderu. W 2015 otrzymał Krzyż Wolności i Solidarności.
Był sekretarzem generalnym Towarzystwa Naukowego w Toruniu, a także członkiem komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed wyborami prezydenckimi w 2010 i w 2015.