Stanisław Ernest Denhoff
Biografia
Stanisław Ernest Denhoff (z niem. Dönhoff) herbu Dzik urodzony ok. 1673 w Kościerzynie, zmarły 2 sierpnia 1728 w Gdańsku, był hetman polny litewski w latach 1709–1728 oraz wojewodą połockim w latach 1722–1728. Był także starostą korczyńskim, kałuskim, kościerskim, lubocheńskim, mozyrskim, latowickim, lucyńskim i zydekańskim, a także marszałkiem sejmów w latach 1710, 1712 i 1713.
Poparł elekcję Augusta II Mocnego. Od 1697 łowczy wielki litewski. Poseł na sejm 1703 roku z województwa sandomierskiego. Pod jego laską jako marszałka 20 maja 1704 zawiązała się konfederacja sandomierska w obronie Sas. Od 1704 do 1721 miecznik wielki koronny. Pozostał wierny Augustowi II, nawet po abdykacji w 1706. To sprawiło, że po powrocie króla z Saksonii otrzymał buławę polną litewską w 1709. Brał udział w bitwie pod Połtawą w 1709 po stronie Piotra Wielkiego.
W 1717 niezadowolony z postanowień Sejmu Niemego ograniczającego władzę hetmanów przeszedł do opozycji antykrólewskiej i pogodził się ze swoim dotychczasowym rywalem – Ludwikiem Pociejem. Był posłem żmudzkim na sejm 1718 roku. Był posłem województwa trockiego na sejm 1720 roku. W 1721 roku został wojewodą połockim.
Pochowany został w kaplicy św. Pawła I Pustelnika – mauzoleum Denhoffów przy bazylice jasnogórskiej w Częstochowie.